|
`S is widda on de Zaid die Laid zu fasòmmle. Ma werre geruhfe vumm Lònd unn vum
Himml. Òhgezoche vunn de Maiesdääd un vunn de Bäärg, de diefe Schäähaid vunn de
Welda unn die Wait vumm Meea. Die diefe Worrzle, wu uns mid unsarre Òhne fabinne
duh´, waarde na druff, dass ma se widdaendegge duh´. Die Zaid vumm alde Weg brischd
óh, die Zaid, wu de Weg in die Herze vunn Menna unn Fraue nei endschdeht. Fasammld
aisch, dammidda de Hòmma des Norddns nai schmied´. `S gibd viele Weg. De Eldaring
biehd viele Wegwaisa unn Pfääd zu de alde Gedda unn Geddinne, weil derre iha Wese
vielfäldisch is.
Mir erwàhde vun allene, wu sich zu uns g´selle, dass sie des aus religieese odda
kuldurelle Grind duh un jed´n onnarre agzebdiere, wo des genauso geduuh hot. Dass
die Gemoinschafd, iha Publikatione odda Aggdivideede fer bolitische odda rassisdische
Umdrieb fawend werd, wolle ma iwwahaubd ned hawwe.
sinngemäß aus IDUNNA (Nibel)
Muhd
Waarhaid
Eah
Trai
Disziblihn
Gastfreundschaft
Floiss
Selbschdfadraue
Bäharrlischgaid
Ä bissl was zum Nòhme "Eldaring":
"Eldr" haast Faia (nò, kòh Pahdie, ä Faia, wu brennd) in viehle Bedeidunge. "Elda"
is die Genidihv-Blurahl-Fohrm, so dass sisch "Eldaring" mid "Ring vunn de Feia"
iwwaseddse lossd. G´mòhnd is e Gemoinschafd vunn Herdfeia. Aijendlisch meehsds nahdialisch
Elda Hringr odda Hringr Elda haase, awwa des Wordd soll joh aah farre deidschi Zung
ausschbreschbah soi unn inn òhgänähme Klòng hawwe. |