Es ischd d Ziit, die Liit, waa sa ds Land und dr Himel rieffen, emumhi z psammlen - die, waa sa d Erhabenheit vun Bäärgen und d Scheennheit vun Wääldren mid Eerfurhd erfilld. D Ziit ischd chun fir die edlen und triuwen Liit, irer Wirzi, waan sa mid iren Ättegen verbinden, teiffer in Boden aphi z schrecken, fir das d Eschd descht hejer in Himel üüfi megen. Ditz ischd d Ziit vum aalten Brüüch, Ziit fir dän Gloiben und dän Wäg, us en Häärzen vun Mannen und Frouwen vum Volch z niwwem z errinnen. Chemid etzen zämen fir ds Noordes Hamer emumhi z schmiden. Där feschd stäänd Hamer ischd iisi Triuwi. Es gid menga Wäg, und der Eldaring bieted allergattig Wägwiisra u Fada zun aalten Gedren und Gedenen an, wil ires Wäsen vilfäältigs sichd.

Mier erwaarten vun allnen, waan si züon iis gsellen, das si das us religieesen und kultüürellen Grinden mahen und en jeda andra liiden, waan das o eso gmaht hed. Das si die Gmeinschafd, ihrer Publikationen old Aktivitääten fir poliitischi old rassistischi Umtriba missbrüühd, wird in eggheinerren Aart u Wiis toled.

Em Sinn naa us dr Idunna uberträäges (pileatus)

Üüskunfd zum Namen Eldaring:
"Eldr" heisst im aaltnoordischen "Fiir" uf all Wiis u Wäg. "Elda" ischd d Genitiif Plüüral Foorm, eso chan si Eldaring mid "Ring vun Fiiren" old o mid "Fiirring" ubersetzen. Gmeind sichd dermid en Zämenschlus vun Fiirgrüobenen. Ganz streng gnun miessti 's natiirli "Eldahringr" old "Hringr Elda" heissen, aber ds Woord sellti o fir tiitschi Zungi aani Prableem üüszsprähen siin und anmäähelli teennen.